چگونگی رفتار با کودک سرطانی در خانه و مدرسه

رفتار با کودک سرطانی در خانه

هنوز ار زمانی که امید به زندگی در اطفال سرطانی بسیار کم بوده، ۱۵ – ۱۰ سال بیشتر نمی گذرد.و آن وقت سرطان اطفال را ناخود آگاه برابر با مرگ آنها می دانستیم. نمی توان انکار کرد که یک بیماری بزرگ است ولی الزاما کشنده نیست. امروزه بیش از یک هزار نوجوان از سرطان کودکی رسته اند. این امر مرهون پیشرفتهای پزشکی و روش های درمانی جدید است. زندگی اطفال طولانیتر شده و کلمه بهبودی معمولیتر گشته این موفقیت قابل تحسین است، ولی ارزان به دست نیامده است.

و این گری وی رئیس برنامه های کودکان بیمارستان هتل دیوید بیمارستان عمومی کنزینگتون می گفت: وقتی کارم را در این تخصص شروع کردم بچه ها فقط می مردند، ولی حالا درصد زنده ماندنشان امیدوار کننده است. البته آنها توانسته اند این دوران را بگذرانند ولی واقعا از مراحل سخت و وحشتناکی گذشته اند. ما باید یاد بگیریم که چطور با آنها برخورد کنیم.”

امروزه با اینکه می توانیم کودکان بیشتری را درمان کنیم ولی احتمالا نتوانسته ایم کمک چندانی از نظر روحی و اجتماعی بدهیم. در گذشته نه چندان دور، بیشترین توجه بر بهبودی بود، ولی حالا نمی توان اولویتها را در نظر نگرفت. حالا دید بازتر شده است و باید به همه جنبه های بیماری نگاه کرد و با اطمینان به آن نزدیک شد.

سرطان های اطفال از نظر آسیب شناسی ، سیر و پاسخ به درمان تفاوت زیادی با سرطان در بزرگسالان دارد و در صورت تشخیص بموقع و درمان صحیح و پیگیری مداوم ، از پیش آگهی بهتری برخوردار است. شایعترین سرطان های اطفال عبارت اند از:

ادامه مطلب